niedziela, 8 stycznia 2012

flaubert

Pragnęła może zwierzyć się komuś z tego wszystkiego, ale jak wypowiedzieć ten nieokreślony smutek, zmienny jak rozpływające się obłoki, nieuchwytny jak wiatr? Brakowało jej słów, okazji i śmiałości.
Gustave Flaubert; Pani Bovary

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz